شعر هایی که نخوانده ام فیلم هایی که ندیده ام آدم هایی که در زندگیم نبوده اند را بسی دلتنگم

نمیدانم لحظات درنگ کرده بودند یا که شاید از پی هم تند می دویدند سارا میرزایی

اغواگر طلوع کرد جانب کتاب عریان فاش گو چونان مستی و راستی. و ساق هاش در ابتدای عدم بی خون تمام شهوتش را به شعر چکاند.

چشم هایش ظلمت شب است و زلالی اب من غرق می شوم همچو انی که سنگ بر پایش بسته به اب غریقم و ارام. سارا.میرزایی

تجربه ی جدید افزایش توانم آمیخته به واژه ی غربت نبود نمیدانم چه کرده کارون با مردمانش.نیک اند و کمتر مدرن.کمتر لوکس پسند....و با محبتی افزون،گویشی گرم،ساده زی و عزیز....چه میکند کارون نمیدانم. خودپرداز پرداز پولم را بالا کشید.آقای پشت سرم گفت :((عامو پول هست.هرچقد میخوای بگیرم برات.تعارف نکن)) گویشش...

دلگیر نیستم.دلم گرفته. یادم می آید هفته ی پیش تر.موبایلم شکست.خب شکستنی بود.چه کارش کنم.اما نگرانم.دوستانی دارم و آشنایانی که تماس میگیرند...نمیتوان تعمیرش کرد. نمیتوان دیگری خرید.زاپاس هم که ندارم. چاره ای نیست. آگاهشان میکنم.عذر میخواهم. میپذیرند... هفته گذشت.سیم کارت را بر همراه دو سیمکارته خواهر...

گرسنه ام و ناخن هایم را میجوم و دستهایم را و خودم را و همه ی ادمها را و بالا می آورم هزار هزار لاشه ی سرخ بر سر ِ بهار مثل لاله ای بر حوصله ی صحرا. رضا ملکیان

به فترت خاموش خویش فرایم خوانید زمان که زندگی سراپایم را فرا می گیرد بکوبید آهتان به اعماق نایم به حضرت تاریکی پناه که هنوز زنده ام

به مقدس ترین قِسمِ وجودش؛ معشوقش قَسَم من از این بیزاری جویم... : کجایِ آسمان بود که به تو رسیدم _سنگ_ جایی که ترکت کردم. شعر:محمدرضا ضیغمی کتاب:چنین شدید تو را نمی دانستم

به واژه ها فکر میکنم.آنچه تصویر ذهنی اش به بصریاتش بیاید دلنشینم است احساس میکنم مشترکیم در این شباهت.میدانی ریه ی این ذهنیت کجاست...به دنبال مقایسه ی سوسول ها و ژیگول مآب ها وقرتی تَرَک هاست.دختر ها عاشق مرد هایی می شوند که به تصویر ذهنی مرد برایشان نزدیک است...مرد اول زندگیشان و هنوز ذهنیتشان از م...

به مردها نباید عشق ورزید چون می پندارند دوستشان داری. این تک قطعه ی مخالف عقیده ام چند روزی است در ذهنم مرور می شود اما سروده ی ذهن بیمارم ریشه ی قطعی دارد. به نظرم باید به انسان ها عشق ورزید تا ارزش بودن را بدانند.اما حروف چیدنم خودآگاه بود و عقیده گویی ام ناخود آگاه. زیگموند را به کمکم برسانید تا ...

معشوقت؛ اسطوره ای قدرتمند است.که هر دل تهی را نیازمندش می کند. فروغ جان؛ معشوق را نمودار شو.تا بیش طالب آن اسطوره ی نیست شوم:

آزرده از هیچ آزرده از همه چیز زخمهایی بر صورت داشت که گویی لبخند میزد ولی در گریبان خود میگریست و بر لبخند خود میگریست. بیژن جلالی

در نمایشنامه ی کالیگولا با قلم آلبر کامو در پرده ی اول، وقتی کالیگولا به کاخ باز میگردد.هلیکون که ندیم و سنگ صبور اوست.از خستگی و مدت نبودنش می پرسد. کالیگولا: خیلی راه رفته ام. هلیکون: آره،مدتی گذشت و تو اینجا نبودی. کالیگولا: پیدا کردنش مشکل بود. هلیکون: پیدا کردن چی؟ کالیگولا: چیزی که میخواستم. ه...

قسم به خداوندگار شعر شاعر یا معشوق؟

شاعری می آید مرا می سراید غرق در عفن. شاعر می رود بوی ادرار می دهم

به اوقات تلخیم، در خیالِ گلوله هایی از صفیرم،از آهن. منم اربابِ سکوت. چرا کُنجِ طاق. بیرنگ شود نقشِ نَفَسکشی؟ (اوراق مصوّرِ آرتور/ترجمه بیژن الهی) _تصویر کوچکی است از تنهایی من در زبان دیگری.

عشق حرام شد چه، بیان نشد.