مرا بس

مالنا بکر بود...گفتند هرزه است

مالنا سکوت کرد

مالنا خسته شد

مالنا زیبا بود

مالنا جسمش را کشت بد کرد به جسمش

مالنا نیستم...چهره م معمولی است

خسته نشدم....خسته ام کردند...از سوی غیر است

اما مشترکم با مالنا میگویند نادرست دختری است

به چه آخر

به گناه های نکرده ام

به خیال پردازی ذهن فاحشه تو

به دوستان بی قرارم

به چه خلافم

به مهربان رفتار بودن با همه

به قلب فرستادن در جواب همه

خسته ام کردند

روحم را رها کنید با حرف هایتان

می شنوم.می رسد.می گویند.می نویسند...

بس است...بس است...بس است

موضوعات مرتبط: خودنوشته
برچسبها: آگر , هیچ , خود , زجر